Leoteca - Parte de Smartick

Chegou o último día do colexio. A ledicia por rematar a Primaria mestúrase coa tristeza pola separación dos compañeiros. Ao mesmo tempo, os rapaces decátanse de que crecen e teñen novos intereses, pero finalmente prevalecerá a relación de camaradería que os une.

O que máis lle gustaba a Malva era que a súa nai lle contase un conto na cama. Para ela oír as palabras “cama e conto” era o mellor do día, o mellor da vida. Con aquelas historias viaxaba ata un mundo de maxia e de fantasía onde todo era posible. Pero des que aprendeu a ler cando cumpriu os seis anos as cousas cambiaron e xa non hai “cama e conto”. Dende entón, a nai de Malva cre que ela xa podía ler os contos soa, o que a rapaza pareceulle unha traizón. Mais Malva tivo unha gran idea para mudar a súa vida… Este é un texto fermoso, moi fermoso, no que Gonzalo Moure pretende compartir cos nenos de hoxe ese espazo de liberdade infinita ao que se pode chegar no acto íntimo dun pai ou unha nai contándolle un conto ao seu fillo. Un libro, deliciosamente ilustrado por Lucía Serrano, que propón unha reflexión sobre os límites da lectura e a necesidade imperiosa de compartila.

Un mago, na procura de illamento e tranquilidade, encárgalle a un soprador de vidro un can de cristal que manteña afastados os veciños. A cambio da peza, el ofrécelle un elixir que sanda calquera doenza. Versión dun clásico do autor do Mago de Oz na que aparece un interesante retrato dunha sociedade chea de prexuízos e convencionalismos. Un relato con alicerces na propia vida, que provoca preguntas e trata de evidenciar, dun modo sutil, a inutilidade do culto á riqueza.

Xabier é o protagonista desta historia, na que nos explica como aprendeu a diferenza entre estar tranquilo ou non, no transcurso dun partido de fútbol. Na casa e na escola, as persoas maiores encargadas da túa educación ensínanche a comer ben, coidar o teu corpo, ler, escribir e moitas outras cousas. Pero ás veces están tan preocupados porque aprendas tanto e teñas boas notas que lles esquece aprenderche como actuar cando tes medo, discutes coas túas amizades ou tes ganas de chorar, por exemplo. Iso chámase educación emocional e é algo moi importante nas nosas vidas, porque a forma en que nos sentimos e comportamos cos demais ten moito que ver coa felicidade (ou non é certo que es máis feliz cando estás con ese amigo ou esa amiga coa que falas dos problemas que tedes en vez de rifar?). Os libros desta colección falan diso, dos sentimentos e as emocións: primeiro aprendendo a recoñecelas (decatarme que estou triste); a saber expresalas (dicir "quérote", "estou triste" ou "síntoo"); tamén aprendendo a autocontrolarse (pensar antes de falar ou pegar), a facer amigas e amigos; e, finalmente, a ser responsable. Ao final do conto encontrarás unhas actividades pensadas para que poñas en práctica os teus sentimentos e emocións e aprendas a resolver só os teus conflitos.